Дай чу дид он маи маро аз роҳи гардидан чаҳ буд

دی چو دید آن مه مرا از راه گردیدن چه بود

Ваон равон бигзаштан онгаҳ бози пас дидан чаҳ буд

وان روان بگذشتن آنگه باز پس دیدن چه بود

Бо рафиқонгар на рамзӣ дошт аз ман дар миён

با رفیقان گر نه رمزی داشت از من در میان

Он ишорат кардани пинҳон ва хандидан чаҳ буд

آن اشارت کردن پنهان و خندیدن چه بود

Бедилӣ мегуфт даии кони моҳро хона куҷост

بی دلی می گفت دی کان ماه را خانه کجاست

Ман зи ғайрати сӯхтами кони хона пурсидан чаҳ буд

من ز غیرت سوختم کان خانه پرسیدن چه بود

Бар нишони пой ӯ созами баҳонаи саҷда ро

بر نشان پای او سازم بهانه سجده را

То нагӯяд кас ки рух бар хок молидан чаҳ буд

تا نگوید کس که رخ بر خاک مالیدن چه بود

Гар на охир дар дилаш ҷо кард қавли муддаӣ

گر نه آخر در دلش جا کرد قول مدعی

Бегуноҳ аз ошиқи бечора ранҷидан чаҳ буд

بی گناه از عاشق بیچاره رنجیدن چه بود

Ман нёсудам зи нолаи дӯши вон бдхў нагуфт

من نیاسودم ز ناله دوش وآن بدخو نگفت

Шаби ҳамаи шаб бар сари ин кӯй нолидан чаҳ буд

شب همه شب بر سر این کوی نالیدن چه بود

Ҷомии охир зон ҷавони бозича Тифлон шудӣ

جامی آخر زان جوان بازیچه طفلان شدی

Худ бигӯ перонаи сари ин ишқ варзидан чаҳ буд

خود بگو پیرانه سر این عشق ورزیدن چه بود