Ҳар шабам дар сари хаёли он лаб мегаван буд

هر شبم در سر خیال آن لب میگون بود

Доман аз мижгону мижгон аз дилами пари хӯн буд

دامن از مژگان و مژگان از دلم پر خون بود

Чун расад пайкони ту бар сина онгаҳ бугзарад

چون رسد پیکان تو بر سینه آنگه بگذرد

Аз расӣдани дард бигзаштани басии афзӯн буд

از رسیدن درد بگذشتن بسی افزون بود

Он Ғаззолии ту ки аз баҳри шикорати олимӣ

آن غزالی تو که از بهر شکارت عالمی

Гмраҳи андари кӯҳ ё саргашта дар ҳомӯн буд

گمره اندر کوه یا سرگشته در هامون بود

Бо ғамам бигзору шодии дигаронро даҳ ки ман

با غمم بگذار و شادی دیگران را ده که من

Ошиқ ғмхўораҳам шодӣ надонам чун буд

عاشق غمخواره ام شادی ندانم چون بود

Дӯд ноед зи ахгари оташ вале дил дар барам

دود ناید ز اخگر آتش ولی دل در برم

Омад он ахгар ки дӯдаши рафта бар гардун буд

آمد آن اخگر که دودش رفته بر گردون بود

Ҳар гиёҳӣ каз ҳарими хаймаи Лайлии дамад

هر گیاهی کز حریم خیمه لیلی دمد

Хӯрдаи об аз чашмасор дидаи маҷнӯн буд

خورده آب از چشمه سار دیده مجنون بود

Суҳбатӣ тангаст ҷомии ҷону дилро дар ғамаш

صحبتی تنگ است جامی جان و دل را در غمش

Ақл муҳаррам нест гӯ то як замони берун буд

عقل محرم نیست گو تا یک زمان بیرون بود