Маро ба кӯй ту хоҳам ки хона Эй бошад

مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد

зи баҳр омадани онҷои баҳона Эй бошад

ز بهر آمدن آنجا بهانه‌ای باشد

Гузоштам дили сад пораро ба хок дарат

گذاشتم دل صد پاره را به خاک درت

Ки пеши тири ту аз ман нишона Эй бошад

که پیش تیر تو از من نشانه‌ای باشد

Ман он ним ки Аннани гирят тавонам кард

من آن نیم که عنان گیریت توانم کرد

Муродам аз ту ҳамин тозӣона Эй бошад

مرادم از تو همین تازیانه‌ای باشد

Чаҳ бими зи оташи дӯзах ки гуфт воъизи шаҳр

چه بیم ز آتش دوزخ که گفت واعظ شهر

Ки он зи шуълаи шавқати забона Эй бошад

که آن ز شعله شوقت زبانه‌ای باشد

зи хӯбии ту ба ҳарҷо ҳикоятӣ гуфтанд

ز خوبی تو به هرجا حکایتی گفتند

Ҳадиси Юсуфи мисрии фасона Эй бошад

حدیث یوسف مصری فسانه‌ای باشد

Мапуаш оризу хол аз дили рамидаи ман

مپوش عارض و خال از دل رمیده من

Ки мурғи зинда ба обӣу дона Эй бошад

که مرغ زنده به آبی و دانه‌ای باشد

Сегӣ сети ҷомӣу ҷояш ҳамеша хок дарат

سگی‌ست جامی و جایش همیشه خاک درت

На он сегӣ ки ба ҳар остона Эй бошад

نه آن سگی که به هر آستانه‌ای باشد