Чун бурид аз тани раги ҷони оҳи дил оҳиста шуд

چون برید از تن رگ جان آه دل آهسته شد

Чанг афтод аз наво чун тори азу бигусаста шуд

چنگ افتاد از نوا چون تار ازو بگسسته شد

Бе рухи ҷонони тамошои ҷаҳон Лутфӣ надошт

بی رخ جانان تماشای جهان لطفی نداشت

Обрӯии ин куҳани боғи он гул навруста шуд

آبروی این کهن باغ آن گل نورسته شد

Бас ки чашмами рехт дар ҳиҷри рахти борони шавқ

بس که چشمم ریخت در هجر رخت باران شوق

Оқибат аз лавҳи дили нақши сабурӣ шаста шуд

عاقبت از لوح دل نقش صبوری شسته شد

Шуд фигор аз рашки ҳасадро дилу ҷон каз чаҳ рӯ

شد فگار از رشک حسد را دل و جان کز چه رو

Захми теғати марҳами риши ман длхстаҳ шуд

زخم تیغت مرهم ریش من دلخسته شد

Гуҳи гуҳии дили ҷониби миҳроб ҳо медошт майл

گه گهی دل جانب محراب ها می داشت میل

То намӯдӣ он ду абрӯи майли дил пайваста шуд

تا نمودی آن دو ابرو میل دل پیوسته شد

То зи ҷаъди мшкбўи пеши ду рухи бастии ниқоб

تا ز جعد مشکبو پیش دو رخ بستی نقاب

Бар рухи ҷомӣ дар иқболу давлат баста шуд

بر رخ جامی در اقبال و دولت بسته شد