Ҳеҷ гуҳи байнам ки он маи меҳрбон ман шавад

هیچ گه بینم که آن مه مهربان من شود

Ром гардад бо ману ороми ҷон ман шавад

رام گردد با من و آرام جان من شود

Устихонӣ шуд танам аз лоғарӣ ваон ҳам хуш аст

استخوانی شد تنم از لاغری وان هم خوش است

Гар сагашро майли сӯии устихон ман шавад

گر سگش را میل سوی استخوان من شود

Ин чунин ҷавлони кунони кон шаҳсавор омад бурун

این چنین جولان کنان کان شهسوار آمد برون

Ҷой он дорад ки боз аз кафи Аннан ман шавад

جای آن دارد که باز از کف عنان من شود

Оташи афкан дар ман эй оҳ ва саропоем бисӯз

آتش افکن در من ای آه و سراپایم بسوز

Бошад он маи воқифи сӯзи ниҳон ман шавад

باشد آن مه واقف سوز نهان من شود

Зон лаби ширини такаллуми як сухан гар бишинавам

زان لب شیرین تکلم یک سخن گر بشنوم

То қиёмати он сухани вирди забон ман шавад

تا قیامت آن سخن ورد زبان من شود

Гар саг худ хондам он оҳӯии мардуми шикор

گر سگ خود خواندم آن آهوی مردم شکار

Шер гардун хоҳад аз камтари сегон ман шавад

شیر گردون خواهد از کمتر سگان من شود

Гуфтамаш ҷомӣ ба побӯси сгонт кӣ расад

گفتمش جامی به پابوس سگانت کی رسد

Гуфт он рӯзӣ ки хоки остон ман шавад

گفت آن روزی که خاک آستان من شود