Табъи мардуми сӯии хубон вФокиш кашад

طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

Хотири ман ба батон ситам андеш кашад

خاطر من به بتان ستم اندیش کشد

Ҳар киро саркашӣу шухӣу бдхўиӣ беш

هر که را سرکشی و شوخی و بدخویی بیش

Хӯни гирифтаи дили ман ҷониб ӯ беш кашад

خون گرفته دل من جانب او بیش کشد

Май кашами тӯҳфаи ҷони пеши чунон сангдилӣ

می کشم تحفه جان پیش چنان سنگدلی

Ки ба қатлами зи ҳамаи теғи ҷафо пеш кашад

که به قتلم ز همه تیغ جفا پیش کشد

Муҳаррам хилват васланд ҳамаи муҳташамон

محرم خلوت وصلند همه محتشمان

Меҳнати ҳиҷри ҳамин ошиқ дарвеш кашад

محنت هجر همین عاشق درویش کشد

Марҳамии бахши зи пайкони ҷигари риши маро

مرهمی بخش ز پیکان جگر ریش مرا

То кӣ аз дасти табибони ?илам неш кашад

تا کی از دست طبیبان الم نیش کشد

Захми пайкони ту барад аз дили ман ранҷи фироқ

زخم پیکان تو برد از دل من رنج فراق

эй хуши он неш ки озурдагӣ аз риш кашад

ای خوش آن نیش که آزردگی از ریش کشد

Ҷомӣ аз оташи дили наъли сами Рахш ту тофт

جامی از آتش دل نعل سم رخش تو تافت

То зи сари доғи вафоят ба рух хеш кашад

تا ز سر داغ وفایت به رخ خویش کشد