Гарна ёр аз зулфи бурқаъи пеш рӯй худ кашад

گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

Ҷумлаи дилҳоро ба доми орзӯӣ худ кашад

جمله دلها را به دام آرزوی خود کشد

Ман зи сари гӯйии трошидми зиҳии саргаштагӣ

من ز سر گویی تراشیدم زهی سرگشتگی

Гар савори ман хами чавгони зи гӯй худ кашад

گر سوار من خم چوگان ز گوی خود کشد

Хоки кӯяш бар танам бошад зи раҳмати хлътӣ

خاک کویش بر تنم باشد ز رحمت خلعتی

Баъди қатлами ғарқи хӯн чу гирди кӯй худ кашад

بعد قتلم غرق خون چو گرد کوی خود کشد

Ъшқбозӣ хуй шуд мискини диламро бо батон

عشقبازی خوی شد مسکین دلم را با بتان

Ин ҳамаи бедоди бдхўёни зи хуй худ кашад

این همه بیداد بدخویان ز خوی خود کشد

Чун ту мехоҳам дилӣ аз санг лек оҳани рубой

چون تو می خواهم دلی از سنگ لیک آهن ربای

То ту чун тири афкании пайкон ба сӯй худ кашад

تا تو چون تیر افکنی پیکان به سوی خود کشد

Чун суроҳеи пари баромади ташнаи лаълати з май

چون صراحی پر برآمد تشنه لعلت ز می

Ҳам чунон аз баҳри як ҷуръаи гулӯӣ худ кашад

هم چنان از بهر یک جرعه گلوی خود کشد

Лаби фурӯбанд аз сухани ҷомӣ ки тӯтии ин ҳама

لب فروبند از سخن جامی که طوطی این همه

Бенавоӣ дар қафас аз гуфту гӯй худ кашад

بینوایی در قفس از گفت و گوی خود کشد