Агар ҳар шаб на дар бистари нам аз чашм терм уфтад

اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

зи чоки сина чун оташи ҷаҳд дар бистарам уфтад

ز چاک سینه چون آتش جهد در بسترم افتد

Чу дар ҷонам задӣ оташи буруни рон аз дар хешам

چو در جانم زدی آتش برون ران از در خویشم

Мабодо дар ҳарими маҷлисат хокистарам уфтад

مبادا در حریم مجلست خاکسترم افتد

Нишаст андари серуми санги ҷафоятгар серум аз тан

نشست اندر سرم سنگ جفایت گر سرم از تن

Фитад беҳтар ки ин тоҷи каромат аз серум уфтад

فتد بهتر که این تاج کرامت از سرم افتد

Нахоҳам куштанати гӯйӣ вале бо он лабу ғамза

نخواهم کشتنت گویی ولی با آن لب و غمزه

Ки хунхоранду хўнризи ин сухан чун боварам уфтад

که خونخوارند و خونریز این سخن چون باورم افتد

Чу бету мехӯрам соғар тиҳӣ ногашта пургардад

چو بی تو می خورم ساغر تهی ناگشته پرگردد

зи қатраи қатраи хӯн каз ҳар мижа дар соғарам уфтад

ز قطره قطره خون کز هر مژه در ساغرم افتد

Бтар афтодам аз ишқати хато буд онкӣ ме гуфтам

بتر افتادم از عشقت خطا بود آنکه می گفتم

Ки ишқи ту зи дигари хубрӯён беҳтарам уфтад

که عشق تو ز دیگر خوبرویان بهترم افتد

Ба аҳд офият кардам ҳавои он ҷавони ҷомӣ

به عهد عافیت کردم هوای آن جوان جامی

Чаҳ донистам казу ҳар дами балое дигарам уфтад

چه دانستم کزو هر دم بلایی دیگرم افتد