Туро ҳаргизи гузар бар ҷониб гулшан наме уфтад

تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

Ки аз шавқи ту гулро чок дар доман наме уфтад

که از شوق تو گل را چاک در دامن نمی‌افتد

Серуми давр аз дарат бории сет бар гардан агар теғат

سرم دور از درت باری ست بر گردن اگر تیغت

Наёяд дар миёни ин боРом аз гардан наме уфтад

نیاید در میان این بارم از گردن نمی‌افتد

Чунин каз синаи барқи оҳ то гардун равад шаб ҳо

چنین کز سینه برق آه تا گردون رود شب‌ها

Аҷаб дорам ки маро шуъла бар хирман наме уфтад

عجب دارم که مه را شعله بر خرمن نمی‌افتد

Чаҳ ҳосилгар маро аз захми пайкони сина равзан шуд

چه حاصل گر مرا از زخم پیکان سینه روزن شد

Чу ҳаргизи пуртӯй зон ма бар ин равзан наме уфтад

چو هرگز پرتوی زان مه بر این روزن نمی‌افتد

Чунон маст менозаст он тарки ҷФопишаҳ

چنان مست می ناز است آن ترک جفاپیشه

Ки сад раҳ мекунам афғон ба ҳол ман наме уфтад

که صد ره می‌کنم افغان به حال من نمی‌افتد

Ба лаб на ҷоми пас дарда ки айшам мешавад тира

به لب نه جام پس دردِهْ که عیشم می‌شود تیره

Агар аксии зи лаълат дар меравшан наме уфтад

اگر عکسی ز لعلت در می روشن نمی‌افتد

Ба оҳӯи нисбати он наргис ҷодӯ макун ҷомӣ

به آهو نسبت آن نرگس جادو مکن جامی

Ки оҳӯи ин чунин хўнриз ва мрдоФкн наме уфтад

که آهو این چنین خونریز و مردافکن نمی‌افتد