Агар нозу фиреби чашми шӯхати ин чунин монад

اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

Аҷабгар ҳеҷ касро дар ҷаҳони дил балки дайн монад

عجب گر هیچ کس را در جهان دل بلکه دین ماند

Нахустин тир кондозӣ фикан бар синаи ришам

نخستین تیر کاندازی فکن بر سینه ریشم

Ки завқи он маро дар сина то рӯз пасин монад

که ذوق آن مرا در سینه تا روز پسین ماند

Хати мишкӣни ту бар лаби сафи мӯрии сети пиндорӣ

خط مشکین تو بر لب صف موری ست پنداری

Ки ногуҳи вақт рафтани пои шан дар ангабин монад

که ناگه وقت رفتن پای شان در انگبین ماند

Макун давр аз рухам эй покдомани ашки хунин ро

مکن دور از رخم ای پاکدامن اشک خونین را

Ки тарсами доғҳои хӯни туро бар остин монад

که ترسم داغهای خون تو را بر آستین ماند

Бар ин даргар чу боди субҳи зоҳидро гузор уфтад

بر این در گر چو باد صبح زاهد را گذار افتد

Куҷо дар хотираши андешаи хулд барин монад

کجا در خاطرش اندیشه خلد برین ماند

Гуҳии коиии савора рӯй худ молам ба раҳ шояд

گهی کآیی سواره روی خود مالم به ره شاید

Ки аз хоки сами аспи ту гардӣ бар ҷабин монад

که از خاک سم اسپ تو گردی بر جبین ماند

Агар ҷомии баради ҷузи қибла рӯй туро саҷда

اگر جامی برد جز قبله روی تو را سجده

Азон шармандагӣ то ҳашари рӯйиш бар замин монад

ازان شرمندگی تا حشر رویش بر زمین ماند