Марои зи мояи савдои умед суд намонад

مرا ز مایه سودا امید سود نماند

Ки ёр бо ман шайдои чунон ки буд намонад

که یار با من شیدا چنان که بود نماند

Чу бофти ишқи либос аз пилос идборам

چو بافت عشق لباس از پلاس ادبارم

Чаҳ ғам каз атласи иқболи тор ва пуд намонад

چه غم کز اطلس اقبال تار و پود نماند

Садои теғ ту омад ба базми зиндаи дилон

صدای تیغ تو آمد به بزم زنده دلان

Кадоми сар ки дар ӯ завқи ин сурӯд намонад

کدام سر که در او ذوق این سرود نماند

Мурӣди ишқ ту наниҳод по ба минбари ваъз

مرید عشق تو ننهاد پا به منبر وعظ

Чу шайхи шаҳри дарин поя фурӯд намонад

چو شیخ شهر درین پایه فرود نماند

Нишони мҷуи зи дили оташинами оҳи нигар

نشان مجو ز دل آتشینم آه نگر

Каз оташӣ ки ту дидӣ ба ғайр дӯд намонад

کز آتشی که تو دیدی به غیر دود نماند

Азон замон ки марои қиблаи тоқ абрӯӣ туаст

ازان زمان که مرا قبله طاق ابروی توست

Ба қибла дигарам тоқат суҷуд намонад

به قبله دگرم طاقت سجود نماند

Чунон ба чашми азизи ту хор шуд ҷомӣ

چنان به چشم عزیز تو خوار شد جامی

Ки ҳеҷ ғуссаи азу дар дил ҳасуд намонад

که هیچ غصه ازو در دل حسود نماند