намехоҳам ки бо ман ҳеҷ ёрӣ ҳамнишин гардад

نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

Ки май тарсами дилаши зи андӯҳи ман андӯҳгин гардад

که می ترسم دلش ز اندوه من اندوهگین گردد

Чу андӯҳи дили маҳзуни ман таскин наме ёбад

چو اندوه دل محزون من تسکین نمی یابد

Чаҳ ҳосил зонка чун ман дайгариро дил ҳазин гардад

چه حاصل زانکه چون من دیگری را دل حزین گردد

Саводи дидаро мардуми ту будӣ кӣ буд ёрб

سواد دیده را مردم تو بودی کی بود یارب

Ки ин вайронаи як бор дигар мардум нишин гардад

که این ویرانه یک بار دگر مردم نشین گردد

Пас аз умрии дамии хуш гар барояд аз дилам бе ту

پس از عمری دمی خوش گر برآید از دلم بی تو

Ба лаби ноомада дар синаи оҳ оташин гардад

به لب ناآمده در سینه آه آتشین گردد

Азон ширини забон ҳар шаби ҷудо то рӯз май сӯзам

ازان شیرین زبان هر شب جدا تا روز می سوزم

Чу он мумӣ ки маҳрӯм аз висол ангабин гардад

چو آن مومی که محروم از وصال انگبین گردد

Ба қад ҳар ки баради теғи ҳиҷрони халъати дардӣ

به قد هر که برد تیغ هجران خلعت دردی

Сиришки лаъли ман онро тароз остин гардад

سرشک لعل من آن را طراز آستین گردد

Азон гум гашта дар зери замини ҷомӣ куҷо ёбад

ازان گم گشته در زیر زمین جامی کجا یابد

Нишонгар фии алмисли гирди ҳама рӯй замин гардад

نشان گر فی المثل گرد همه روی زمین گردد