Саҳари насими сбомждаҳ ҳабиб оварад

سحر نسیم صبامژده حبیب آورد

Навиди мақдами гули сӯй андалеб оварад

نوید مقدم گل سوی عندلیب آورد

Баъӣд нест ки сад ҷон ба мужда бастанд

بعید نیست که صد جان به مژده بستاند

Бад-ӣни бишорати давлат ки ан қариб оварад

بدین بشارت دولت که عن قریب آورد

Гузашти бод бар он перҳан ки сӯии чаман

گذشت باد بر آن پیرهن که سوی چمن

Ба домани саману ҷайби ғунча таййиб оварад

به دامن سمن و جیب غنچه طیب آورد

Балост теғи фироқ ва ҳабиб ме донад

بلاست تیغ فراق و حبیب می داند

Ки ин бало ба сари ман ҳама рақиб оварад

که این بلا به سر من همه رقیب آورد

Тариқи ишқ чаҳ пўим ки бахти тираи маро

طریق عشق چه پویم که بخت تیره مرا

зи қисмати азали андӯҳу ғам насиб оварад

ز قسمت ازل اندوه و غم نصیب آورد

Ба ҳарзаи дарди сар хеш доду ранҷи табиб

به هرزه درد سر خویش داد و رنج طبیب

Касе ки бар сари бемори дил табиб оварад

کسی که بر سر بیمار دل طبیب آورد

Ғариби шаҳри ту ҷомӣ надошт дастрасӣ

غریب شهر تو جامی نداشت دسترسی

Ҷузи онкии пеши ту ин гуфта ғариб оварад

جز آنکه پیش تو این گفته غریب آورد