Ёри ҷустам ки ғам аз хотири ғамгини бабрад

یار جستم که غم از خاطر غمگین ببرد

На ки ҷони коҳаду дил хӯн кунаду дайни бабрад

نه که جان کاهد و دل خون کند و دین ببرد

Дили супурдам ба бутӣ то шавад ороми дилам

دل سپردم به بتی تا شود آرام دلم

На ки таскину қарор аз ман мискини бабрад

نه که تسکین و قرار از من مسکین ببرد

Ман дар он ғам ки дил аз вай ба чаҳ фани бустонам

من در آن غم که دل از وی به چه فن بستانم

ӯ дар андеша ки ҷонро ба чаҳ ойини бабрад

او در اندیشه که جان را به چه آیین ببرد

Гар диҳад хуии ту сад ғуссаи зи дили талхии он

گر دهد خوی تو صد غصه ز دل تلخی آن

Лаби лаъли ту ба як нуктаи ширини бабрад

لب لعل تو به یک نکته شیرین ببرد

Накунам гиряи зи шавқат чаҳ кунам май тарсам

نکنم گریه ز شوقت چه کنم می ترسم

Ки ғубори раҳат аз чашми ҷаҳони байни бабрад

که غبار رهت از چشم جهان بین ببرد

Бигузар сӯии чаман то зи латофати рухи ту

بگذر سوی چمن تا ز لطافت رخ تو

Пардаи гули бадаради равнақи насрини бабрад

پرده گل بدرد رونق نسرین ببرد

Сухани чини сари зулфи ту мастур хуш аст

سخن چین سر زلف تو مستور خوش است

Оҳ агар буии азин нуктаи сухани чини бабрад

آه اگر بوی ازین نکته سخن چین ببرد

Сайли ашками бабради санг вале мумкин нест

سیل اشکم ببرد سنگ ولی ممکن نیست

Ки туро нақши ситам аз дили сангини бабрад

که تو را نقش ستم از دل سنگین ببرد

Нақди ҷон дар ивази хок дарат чизе нест

نقد جان در عوض خاک درت چیزی نیست

Суди ҷомии сет агар он бидиҳад венаи бабрад

سود جامی ست اگر آن بدهد وین ببرد