Лабам аз шуълаи шавқи обилаи пар хӯн зад

لبم از شعله شوق آبله پر خون زد

Баҳри побӯси ту ҷони хаймаи зи тан берун зад

بهر پابوس تو جان خیمه ز تن بیرون زد

Ҳар ҳубобӣ ки зи хуноба чашмам бархест

هر حبابی که ز خونابه چشمم برخاست

Дил ба базми ғам азон ҷом мегулгун зад

دل به بزم غم ازان جام می گلگون زد

Чун равад нақши хати сабзи ту аз хотири мо

چون رود نقش خط سبز تو از خاطر ما

Кини рақам бар варақи мо қалам бе чун зад

کین رقم بر ورق ما قلم بی چون زد

Ҷавҳариро лабу дандон ту омад ба хаёл

جوهری را لب و دندان تو آمد به خیال

Қуфли ёқӯт чу бар дарҷ дар макнун зад

قفل یاقوت چو بر درج در مکنون زد

Сари мо бод кам аз хок ба зери қадамӣ

سر ما باد کم از خاک به زیر قدمی

Ки ба роҳи ту зи мо як ду се гом афзӯн зад

که به راه تو ز ما یک دو سه گام افزون زد

Раги раги мо зи ту нолон буд он кист бигӯ

رگ رگ ما ز تو نالان بود آن کیست بگو

Ки на дар чанги ғамати наъраи бад-ӣн қонӯн зад

که نه در چنگ غمت نعره بدین قانون زد

Ҷомии аҳсант ки дар назми аҷам нав кардӣ

جامی احسنت که در نظم عجم نو کردی

Он наворо ки дар ашъори араб маҷнӯн зад

آن نوا را که در اشعار عرب مجنون زد