Ҳар ки хоҳад сӯии он шӯх ситамгар гузарад

هر که خواهد سوی آن شوخ ستمگر گذرد

Воҷиб онаст ки аввали қадам аз сар гузарад

واجب آنست که اول قدم از سر گذرد

Коши ҷони бугсалад аз тан ки магари ҳамраҳи бод

کاش جان بگسلد از تن که مگر همره باد

Гуҳи гуҳии ҷониби он сарв смнбр гузарад

گه گهی جانب آن سرو سمنبر گذرد

Оҳ азон шӯх ки бар ҳар сари роҳӣ ки рӯм

آه ازان شوخ که بر هر سر راهی که روم

Баҳри маҳрӯмии ман аз раҳ дигар гузарад

بهر محرومی من از ره دیگر گذرد

Ногаҳонгар гузариши сӯй ман уфтад рӯзӣ

ناگهان گر گذرش سوی من افتد روزی

То набинам рух ӯ беш равон тар гузарад

تا نبینم رخ او بیش روان تر گذرد

Дар чаман чун ба ҳавои қад ӯ гиря кунам

در چمن چون به هوای قد او گریه کنم

Оби чашмами ҳама бар сарв ва санавбар гузарад

آب چشمم همه بر سرو و صنوبر گذرد

Ҳмншинои нафасии пеши назари ҳоили шӯ

همنشینا نفسی پیش نظر حایل شو

Тоқатам нест ки он маи з баробар гузарад

طاقتم نیست که آن مه ز برابر گذرد

ӯ ба кафи теғ ки ҷомии зи сар худ бигузар

او به کف تیغ که جامی ز سر خود بگذر

Ман дар он ғам ки мабод аз сари ман даргузарад

من در آن غم که مباد از سر من درگذرد