Субҳи мо аз ту ба ғами шом ба мотам гузарад

صبح ما از تو به غم شام به ماتم گذرد

Субҳу шом касе аз ишқи чунин кам гузарад

صبح و شام کسی از عشق چنین کم گذرد

Нозанини табъи туро аз гила чун рнҷонм

نازنین طبع تو را از گله چون رنجانم

Ҳар чаҳ кардӣ бигузашт ончӣ кунӣ ҳам гузарад

هر چه کردی بگذشت آنچه کنی هم گذرد

Кист огоҳи зи ҳоли дил дар ҳам шудагон

کیست آگاه ز حال دل در هم شدگان

Ҷузи насимӣ ки бар он турра дар ҳам гузарад

جز نسیمی که بر آن طره در هم گذرد

Лиззати захми хаданг ту надонад ҳаргиз

لذت زخم خدنگ تو نداند هرگز

Ҳар ки дар синааш андеша марҳам гузарад

هر که در سینه اش اندیشه مرهم گذرد

Ҷӯйҳо байн ба рухи афтодаи ман гирён ро

جویها بین به رخ افتاده من گریان را

Бас ки аз дида ба рӯи сайл дамодам гузарад

بس که از دیده به رو سیل دمادم گذرد

Макун афсонаи мо гӯш ки ин мояи ғам

مکن افسانه ما گوش که این مایه غم

Ҳайф бошад ки бар он хотир хуррам гузарад

حیف باشد که بر آن خاطر خرم گذرد

Гар буд ҷои гузари гирд дарат ҷомӣ ро

گر بود جای گذر گرد درت جامی را

Ҷомӣ он дорад агар аз ҳама олам гузарад

جامی آن دارد اگر از همه عالم گذرد