Чаҳ хуҷастаи субҳдамӣ казон гули наврасам хабарӣ расад

چه خجسته صبحدمی کزان گل نورسم خبری رسد

зи шамеми ҷаъди мънбрш ба машоми ҷон асарӣ расад

ز شمیم جعد معنبرش به مشام جان اثری رسد

Назанам дамӣ ба ҳавоӣ ӯ ки маро з хон атоӣ ӯ

نزنم دمی به هوای او که مرا ز خوان عطای او

На ҳавола алмӣ шавад на нўолаҳ ҷгарӣ расад

نه حوالهٔ المی شود نه نوالهٔ جگری رسد

Ба зулоли васли худ аз дилам бинишон ҳарорати шавқ ро

به زلال وصل خود از دلم بنشان حرارت شوق را

Ки мабод аз оташи оҳи ман ба ту офат шарарӣ расад

که مباد از آتش آه من به تو آفت شرری رسد

Ба хадангҳои ҷафои ту чаҳ балои хушам ки ҳануз азон

به خدنگ های جفای تو چه بلا خوشم که هنوز ازان

з дилам накарда яке гузари зи қафои он дгарӣ расад

ز دلم نکرده یکی گذر ز قفای آن دگری رسد

Ҳамаро ҳамеша назораи ту муяссараст хушо касе

همه را همیشه نظارهٔ تو میسر است خوشا کسی

Ки гуҳии зи чашми анояти ту ба давлат назарӣ расад

که گهی ز چشم عنایت تو به دولت نظری رسد

Нкшми қадами зи раҳи талаби ман бедил ар чаҳ буд аҷаб

نکشم قدم ز ره طلب من بیدل ار چه بود عجب

Ки ба дасти муфлиси бенаво чу ту қӣматӣ гуҳарӣ расад

که به دست مفلس بینوا چو تو قیمتی گهری رسد

Шаби ҷомӣ аз зулмоти ҳиҷри ту тира шуд чаҳ шавад агар

شب جامی از ظلمات هجر تو تیره شد چه شود اگر

зи фурӯғи субҳи висолати ин шаби тираро саҳарӣ расад

ز فروغ صبح وصالت این شب تیره را سحری رسد