Хост ҳар сӯи фитнаи гӯйии фитнаи ҷӯй ман расед

خاست هر سو فتنه گویی فتنه جوی من رسید

Бар саманди нози тарки тундхуӣ ман расед

بر سمند ناز ترک تندخوی من رسید

Боди ънбрбў чаро шуд гирди мишкӣн баҳр чист

باد عنبربو چرا شد گرد مشکین بهر چیست

Гар на аз саҳрои ғизоли мшкбўӣ ман расед

گر نه از صحرا غزال مشکبوی من رسید

Ашки хунин бар рухи зардами нишоне беш нест

اشک خونین بر رخ زردم نشانی بیش نیست

Зончаҳ дар шабҳои танҳоӣ ба рӯй ман расед

زانچه در شبهای تنهایی به روی من رسید

Теғ ӯро додаанд об аз зулоли зиндагӣ

تیغ او را داده اند آب از زلال زندگی

Ҷон дигар ёфтам чун бар гулӯӣ ман расед

جان دیگر یافتم چون بر گلوی من رسید

зи осмон ҳар санги бедодӣ ки омад бар замин

ز آسمان هر سنگ بیدادی که آمد بر زمین

Кард бахти ман мадади кон бар сабуӣ ман расед

کرد بخت من مدد کان بر سبوی من رسید

эй хуши он соъат ки гуфтӣ чун шудам пайдои зи давр

ای خوش آن ساعت که گفتی چون شدم پیدا ز دور

Инак он девонаи жулидаи мӯӣ ман расед

اینک آن دیوانه ژولیده موی من رسید

Ҳамчуи ҷомии серумаи чашми ҷаҳони байни сохтам

همچو جامی سرمه چشم جهان بین ساختم

Ҳар ғуборӣ каз сами аспи ту сӯй ман расед

هر غباری کز سم اسپ تو سوی من رسید