Ба вақти гул чу бе ту орзӯӣ гулшанам гирад

به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

Нарафта як қадами хории з ҳар сӯ доманам гирад

نرفته یک قدم خاری ز هر سو دامنم گیرد

Чунон пуршуъла гардад зи оташи дил хонаам шабҳо

چنان پرشعله گردد ز آتش دل خانه ام شبها

Ки ҳамсоя агар хоҳад чароғ аз равзанам гирад

که همسایه اگر خواهد چراغ از روزنم گیرد

Ба дил тирам мазан ман ношуда дар ашки худ ғарқа

به دل تیرم مزن من ناشده در اشک خود غرقه

зи чоки дили мабодои шуъла дар пероҳанам гирад

ز چاک دل مبادا شعله در پیراهنم گیرد

Ба сӯии ман раҳ омад шуд ёрон шавад баста

به سوی من ره آمد شد یاران شود بسته

зи бас каз гиря ҳар шаби оби гирд масканам гирад

ز بس کز گریه هر شب آب گرد مسکنم گیرد

зи оби чашму дӯди дили зи дидори ту маҳрӯмам

ز آب چشم و دود دل ز دیدار تو محرومم

Ки гоҳи ин гоҳи он пеши ду чашм равшанам гирад

که گاه این گاه آن پیش دو چشم روشنم گیرد

Аннанами бастад аз кафи ишқи тавсани зўрмндии кӯ

عنانم بستد از کف عشق توسن زورمندی کو

Ки бинад заъфу аҷзи ман Аннан тавсанам гирад

که بیند ضعف و عجز من عنان توسنم گیرد

Напиндорӣ зи бидрдии сет кам нолиданами ҷомӣ

نپنداری ز بیدردی ست کم نالیدنم جامی

Ки ашки андари гулӯи роҳи фиғон ва шеванам гирад

که اشک اندر گلو راه فغان و شیونم گیرد