Ин ҳамаи хӯн аз лаби лаъли ту дил чун ме хӯрд

این همه خون از لب لعل تو دل چون می خورد

Ангабин натавон чунин хӯрдан ки ӯ хӯн ме хӯрд

انگبین نتوان چنین خوردن که او خون می خورد

Шайхи шаҳри мо ки будӣ шуҳра дар кам хўоргӣ

شیخ شهر ما که بودی شهره در کم خوارگی

Аз ҳама дар даври лаълати бода афзӯн ме хӯрд

از همه در دور لعلت باده افزون می خورد

Ҷузи гул ҳасрат наёрад бор дар боғи умед

جز گل حسرت نیارد بار در باغ امید

Хори мижгонам ки об аз ашк гулгун ме хӯрд

خار مژگانم که آب از اشک گلگون می خورد

Дил параст аз захми шамшери балои рӯзи фироқ

دل پر است از زخم شمشیر بلا روز فراق

Ҳамчуи он пари дил ки захми андар шабихун ме хӯрд

همچو آن پر دل که زخم اندر شبیخون می خورد

Сайли ашкам дрнмӣ ояд ба чашми он моҳ ро

سیل اشکم درنمی آید به چشم آن ماه را

Гарчи ҳар шаби мавҷи он бар авҷ гардун ме хӯрд

گرچه هر شب موج آن بر اوج گردون می خورد

намекашад ҳар дами замин дар худ зи чашмами баҳри хӯн

می کشد هر دم زمین در خود ز چشمم بحر خون

Ташнае гӯйии дами обии з Ҷайҳун ме хӯрд

تشنه ای گویی دم آبی ز جیحون می خورد

Ҷаври ту ҷуз бар дил ҷомӣ намеояд балӣ

جور تو جز بر دل جامی نمی آید بلی

Санг каз Лайлӣ расад бар ҷом маҷнӯн ме хӯрд

سنگ کز لیلی رسد بر جام مجنون می خورد