Чу не аз нола бешам қиссаи ҳиҷрони фурӯи резад

چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

Дилам гардад зи ғами хӯни хӯнам аз мижгони фурӯи резад

دلم گردد ز غم خون خونم از مژگان فرو ریزد

Млоики бас ки мегарӣанд шабҳо аз фиғони ман

ملایک بس که می گریند شبها از فغان من

Аҷаб набӯд ки чун абр аз фалаки борони фурӯи резад

عجب نبود که چون ابر از فلک باران فرو ریزد

зи баси домнкшон бар куштагони худ гузашти он гул

ز بس دامنکشان بر کشتگان خود گذشت آن گل

Агар доман фишорад хунаш аз домони фурӯи резад

اگر دامن فشارد خونش از دامان فرو ریزد

Чунон пар шуд марои синаи зи пайконҳои он бдхў

چنان پر شد مرا سینه ز پیکان های آن بدخو

Кигар теғаш дар ӯ чоки афканди пайкони фурӯи резад

که گر تیغش در او چاک افکند پیکان فرو ریزد

Ҳуҷуми ишқ ӯ бар ҷонам аз ҳар сӯ бидон монад

هجوم عشق او بر جانم از هر سو بدان ماند

Ки бар хон гадои мавкиби султони фурӯи резад

که بر خوان گدایی موکب سلطان فرو ریزد

Чаҳ зулфаст он кигар бодаш биҷунбанд з ҳар ҳалқа

چه زلف است آن که گر بادش بجنباند ز هر حلقه

Ҳазорон дили фурӯи боради ҳазорон ҷони фурӯи резад

هزاران دل فرو بارد هزاران جان فرو ریزد

зи чашми ашки резам гар нависад нуктае ҷомӣ

ز چشم اشک ریزم گر نویسد نکته ای جامی

зи нӯки калак ӯ сад гавҳари ғалатони фурӯи резад

ز نوک کلک او صد گوهر غلطان فرو ریزد