Гузашт аз ҳади хурӯшу гиряи абри навбаҳорон ро

گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

Куҷо донист ёрб дарду доғи дили фигорон ро

کجا دانست یارب درد و داغ دل فگاران را

Мабор эй абри рӯзи гашти он чобуки савори охир

مبار ای ابر روز گشت آن چابک سوار آخر

Ки дида бар раҳаст аз дербози умедворон ро

که دیده بر ره است از دیرباز امیدواران را

Азин ишқи ҷгрхўораҳ чаҳ дорам чашми беҳбӯдӣ

ازین عشق جگرخواره چه دارم چشم بهبودی

Ки бар дода ба боди нестӣ чун ман ҳазорон ро

که بر داده به باد نیستی چون من هزاران را

зи ҷом ним хӯрд ӯ куҷои як ҷуръа то бинӣ

ز جام نیم خورد او کجا یک جرعه تا بینی

Чу аҳди ман шикастаи тавбаи парҳезгорон ро

چو عهد من شکسته توبه پرهیزگاران را

Чунин каз бодаи ъушрат ба хоби мастии шабҳо

چنین کز باده عشرت به خواب مستی شبها

Чаҳ донеи меҳнат бе хобии шаби зиндаи дорон ро

چه دانی محنت بی خوابی شب زنده داران را

Сазад каз бе касе чун ман Аннани дӯстии печад

سزد کز بی کسی چون من عنان دوستی پیچد

Бутии кӯи баста фитрок бинад шаҳриёрон ро

بتی کو بسته فتراک بیند شهریاران را

Саманди нози ҷавлони даҳ ба раҳи гӯи куштаи шӯи ҷомӣ

سمند ناز جولان ده به ره گو کشته شو جامی

Агар зойеъ шавад мӯрӣ чаҳ нуқсони шаҳсаворон ро

اگر ضایع شود موری چه نقصان شهسواران را