Муаллими гӯи мадаи таълими бедоди он прирў ро

معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

Ки ҷузи хуии накӯ лоиқ набошад рӯй некӯ ро

که جز خوی نکو لایق نباشد روی نیکو را

Марои чашми никуӣ буд азон бдхў чаҳ донистам

مرا چشم نکویی بود ازان بدخو چه دانستم

Ки хоҳад гӯш кардан дар ҳақи ман қавли бдгў ро

که خواهد گوش کردن در حق من قول بدگو را

Рқибо чун ба раҳ май байнами афтода раҳмӣ кун

رقیبا چون به ره می بینم افتاده رحمی کن

Яке зини сӯ хиромон бигузарон он сарви дилҷӯ ро

یکی زین سو خرامان بگذران آن سرو دلجو را

Агар пои сегӣ май бӯсам эй носеҳ макун айбам

اگر پای سگی می بوسم ای ناصح مکن عیبم

Ки ман рӯзӣ ба кӯии ошноӣ дидаам ӯ ро

که من روزی به کوی آشنایی دیده ام او را

Ба ҷой ҳар сари мӯ бар тани ман бод сад нашутур

به جای هر سر مو بر تن من باد صد نشتر

Агар хоҳам зи дарди дӯсти холии як сари мӯ ро

اگر خواهم ز درد دوست خالی یک سر مو را

Науфтодӣ миёни хоку хӯн ҳар дам агар будӣ

نیفتادی میان خاک و خون هر دم اگر بودی

Ба роҳаш рӯй афтодани рашк бераҳу рӯ ро

به راهش روی افتادن رشک بی ره و رو را

Чунин ошуфтау расво ба кӯй ӯ Марви ҷомӣ

چنین آشفته و رسوا به کوی او مرو جامی

Мабодо каз ту ор ояд сегон он сари кӯ ро

مبادا کز تو عار آید سگان آن سر کو را