Кунад гул чун рахти худро тасаввур

کند گل چون رخت خود را تصور

Азон дорад зи гули ғунчаи дилии пар

ازان دارد ز گل غنچه دلی پر

Ман озодаро кишт аз ғамати сарв

من آزاده را کشت از غمت سرو

Буридаш боғбони колҳри болҳр

بریدش باغبان کالحر بالحر

Тавозуъ мекунам пеши сгонт

تواضع می کنم پیش سگانت

Нишоед аз фурудастони такаббур

نشاید از فرودستان تکبر

Макаши он зулфро ҳар ҷониб эй бод

مکش آن زلف را هر جانب ای باد

Ки бас дар печ ва тобаст аз ткср

که بس در پیچ و تاب است از تکسر

Чу гӯям ҷуръаи ҷомати ҳақи мост

چو گویم جرعه جامت حق ماست

Туро талх ояд ореи ҳақ буд мар

تو را تلخ آید آری حق بود مر

Ба дастам ҳар ки бинад соиди ту

به دستم هر که بیند ساعد تو

Ба дандон гирад ангушти таҳайюр

به دندان گیرد انگشت تحیر

Шуд аз гиряи тан чун мӯии ҷомӣ

شد از گریه تن چون موی جامی

Ниҳон дар ашк ҳамчун ришта дар дар

نهان در اشک همچون رشته در در