Гӯша бурқаъ фитод аз тарафи рухи он моҳ ро

گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

Кашф шуд нури таҷаллии орифи огоҳ ро

کشف شد نور تجلی عارف آگاه را

Моил тӯбо наёяд сояи сарви қадат

مایل طوبی نیاید سایه سرو قدت

Мансаби олӣ чаҳ лоиқи ҳиммати кӯтоҳ ро

منصب عالی چه لایق همت کوتاه را

Дар дуои ҷузи давлат васлат намехоҳад дилам

در دعا جز دولت وصلت نمی خواهد دلم

Ёд кун рӯзии дуъогӯёни давлати хоҳ ро

یاد کن روزی دعاگویان دولت خواه را

Шуд камони қоматамро риштаҳои ашки зиҳ

شد کمان قامتم را رشته های اشک زه

То гушойами баҳри сайди васли тири оҳ ро

تا گشایم بهر صید وصل تیر آه را

Бори ҳиҷрони ту кӯҳаст ин тани лоғар чу коҳ

بار هجران تو کوه است این تن لاغر چو کاه

Тоқати кӯҳии чунон то кӣ буд ин коҳ ро

طاقت کوهی چنان تا کی بود این کاه را

Роҳ дар бандаст бо кӯии ту рӯ чун оварам

راه در بند است با کوی تو رو چون آورم

Гарна лутфат бар ман бедили кушояди роҳ ро

گرنه لطفت بر من بیدل گشاید راه را

Кӯс хоқонӣ занад ҷомӣ дар иқлӣми сухан

کوس خاقانی زند جامی در اقلیم سخن

Гар фитад назмаши қабули табъи шрўоншоаҳ ро

گر فتد نظمش قبول طبع شروانشاه را