эй ма харгаҳ нишин аз рух барафкан пардаи а

ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

Шод кун охири гуҳии дилҳои ғами парварда ро

شاد کن آخر گهی دلهای غم پرورده را

Гар ба гӯристони муштоқон савора бигузарӣ

گر به گورستان مشتاقان سواره بگذری

Ҷони дамад дар тани садои сами асбати мурда ро

جان دمد در تن صدای سم اسبت مرده را

Ҷон ба лаб оварадем лаб бар лабам на як нафас

جان به لب آوردیم لب بر لبم نه یک نفس

То ба ту бисипорам ин ҷон ба лаб оварда ро

تا به تو بسپارم این جان به لب آورده را

Гар ба хӯни ғалатам чаҳ бок ӯро ки Тифли хўрдсол

گر به خون غلطم چه باک او را که طفل خوردسال

Рақс донад изтироби мурғ бсмл карда ро

رقص داند اضطراب مرغ بسمل کرده را

Шарбат ҳиҷрон чашидам фикр ҷон кандан чаҳ суд

شربت هجران چشیدم فکر جان کندن چه سود

Чун умед зист бошад заҳри қотили хӯрда ро

چون امید زیست باشد زهر قاتل خورده را

Беталаб натавон висолат ёфт оре кӣ диҳад

بی طلب نتوان وصالت یافت آری کی دهد

Давлати ҳаҷи дасти ҷузи ранҷи биёбони барда ро

دولت حج دست جز رنج بیابان برده را

Нест вақти тавбаи ҷомии хез то бар ёди дӯст

نیست وقت توبه جامی خیز تا بر یاد دوست

Ҷом мегирем рағми зоҳиди афсурда ро

جام می گیریم رغم زاهد افسرده را