Омад баҳору глрхи ман дар сафар ҳануз

آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

Хандид боғу чашми ман аз гирятар ҳануз

خندید باغ و چشم من از گریه تر هنوز

Шохи шукуфа аз хатар дай бараст лек

شاخ شکوفه از خطر دی برست لیک

Бошад зи оҳи сарди маниши сад хатар ҳануз

باشد ز آه سرد منش صد خطر هنوز

Омад дарахти гул ба бар аммо чаҳ фоида

آمد درخت گل به بر اما چه فایده

Чун он ниҳол тоза наомад ба бар ҳануз

چون آن نهال تازه نیامد به بر هنوز

Аз сарву гул чаҳ суди хабари гуфтанам ки ман

از سرو و گل چه سود خبر گفتنم که من

Зон сарв глъзор надорам хабар ҳануз

زان سرو گلعذار ندارم خبر هنوز

Бо бод буи кист чу он наврасидаи гул

با باد بوی کیست چو آن نورسیده گل

Доман кашон накарда ба бустони гузар ҳануз

دامن کشان نکرده به بستان گذر هنوز

Магушо назар ба лолау наргис ки ғоиб аст

مگشا نظر به لاله و نرگس که غایب است

Чашму чароғи мардуми соҳибназар ҳануз

چشم و چراغ مردم صاحبنظر هنوز

Халқӣ ба айши хандаи занон дар чаман чу гул

خلقی به عیش خنده زنان در چمن چو گل

Ҷомӣ чу лолаи ғарқа ба хӯни ҷигар ҳануз

جامی چو لاله غرقه به خون جگر هنوز