Рафт ақлу сабру ҳуш эй дил макун аз нолаи бас

رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

Корвон чун шуд равон шартаст фарёди ҷарас

کاروان چون شد روان شرط است فریاد جرس

То буд ҷон дар тан аз ваии ориз ва холат мапуаш

تا بود جان در تن از وی عارض و خالت مپوش

Чун зайд беобу донаи мурғи мискин дар қафас

چون زید بی آب و دانه مرغ مسکین در قفس

Аз дилами шавқи ту хезади вази дилати меҳри рақиб

از دلم شوق تو خیزد وز دلت مهر رقیب

Оре аз гули гули дамади вази санги хорои хору хас

آری از گل گل دمد وز سنگ خارا خار و خس

Як нафас хоҳам барорам бе ту лекин чун кунам

یک نفس خواهم برآرم بی تو لیکن چون کنم

Ту марои ҷонӣ ва беҷон бар намеояд нафас

تو مرا جانی و بی جان بر نمی آید نفس

Чун танамгар будӣ андари заъфи тори анкабут

چون تنم گر بودی اندر ضعف تار عنکبوت

Аз ҳамаш бгсихтии боди пару боли магас

از همش بگسیختی باد پر و بال مگس

Гар ба ту фарёди ман аз заъф натавонад расед

گر به تو فریاد من از ضعف نتواند رسید

эй ҳамаи фарёдам аз ту ту ба фарёдам барис

ای همه فریادم از تو تو به فریادم برس

Бар дараш ҳарфӣ навиштам бар камоли шавқи дол

بر درش حرفی نوشتم بر کمال شوق دال

Гар буд дар хонаи каси ҷомии ҳамин як ҳарфи бас

گر بود در خانه کس جامی همین یک حرف بس