Наҳодӣ лаъли рахшон бар биногваш

نهادی لعل رخشان بر بناگوش

Суҳайлу моҳро кардӣ ҳам оғӯш

سهیل و ماه را کردی هم آغوش

Дар ашкам шуд аз акси лабати лаъл

در اشکم شد از عکس لبت لعل

Маниш дар дида ҷо кардам ту дар гӯш

منش در دیده جا کردم تو در گوش

Туро аз ҳар тараф дар гӯши лаълии сет

تو را از هر طرف در گوش لعلی ست

Чунон лаълӣ ки аз ҷон май баради ҳуш

چنان لعلی که از جان می برد هوش

Маро бар ҳар мижаи лаълии сет аммо

مرا بر هر مژه لعلی ست اما

Азон хӯнӣ ки дар дил мезанад ҷӯш

ازان خونی که در دل می زند جوش

зи лаълат гар кунам дарюзаи комӣ

ز لعلت گر کنم دریوزه کامی

Ба лؤлؤи лаълрогирӣ ки хомӯш

به لؤلؤ لعل را گیری که خاموش

Чаҳ будӣ кӯҳкани лаъл ту дидӣ

چه بودی کوهکن لعل تو دیدی

Ки кардӣ лаъли ширинро фаромӯш

که کردی لعل شیرین را فراموش

зи лаълаш чун надории ранги ҷомӣ

ز لعلش چون نداری رنگ جامی

зи хӯни дили шароби лаъл май нӯш

ز خون دل شراب لعل می نوش