Он қабоӣ нилгун байнед дар симини буриш

آن قبای نیلگون بینید در سیمین برش

Ҳамчуи шохи гул ки бошад халъат аз нилӯфараш

همچو شاخ گل که باشد خلعت از نیلوفرش

Дар кабӯдии фалак чун ӯ маӣ пайдо нашуд

در کبودی فلک چون او مهی پیدا نشد

Кин чунин бошад либоси осмонӣ дар хӯриш

کاین چنین باشد لباس آسمانی در خورش

Ҷони фидояти бод эй дарбони дамӣ монеъ машав

جان فدایت باد ای دربان دمی مانع مشو

То рухи пари гирди худ соиим бар хок дараш

تا رخ پر گرد خود ساییم بر خاک درش

Як раҳаши дидеми ақлу дайну дил бар бод шуд

یک رهش دیدیم عقل و دین و دل بر باد شد

Вои ҷони мо агар байнем бории дигараш

وای جان ما اگر بینیم باری دیگرش

Сӯхтами шабҳо басӣ чун шамъи пеш ӯ вале

سوختم شبها بسی چون شمع پیش او ولی

Ҳеҷ гуҳи сӯзи дарун ман наомад бовараш

هیچ گه سوز درون من نیامد باورش

Ошиқи собити қадами он кас буд каз кӯии дӯст

عاشق ثابت قدم آن کس بود کز کوی دوست

Рӯ нигараданд агар шамшери борад бар сараш

رو نگرداند اگر شمشیر بارد بر سرش

Сӯхти ҷомии зи оташи ҳиҷру баромади солҳо

سوخت جامی ز آتش هجر و برآمد سالها

Ҳамчунон буи вафо меояд аз хокистараш

همچنان بوی وفا می آید از خاکسترش