Он лолаи рух ки бошад аз доғи мо фироқаш

آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

Аз дида рафт лекин бар сина монад доғаш

از دیده رفت لیکن بر سینه ماند داغش

Сарвӣ ба тозагӣ буд аз боғи лутфи руста

سروی به تازگی بود از باغ لطف رسته

Зад сайли қаҳр мавҷӣ кунад аз ҳарими боғаш

زد سیل قهر موجی کند از حریم باغش

Хуррами гулӣ ба бустони бушковати баъди умрӣ

خرم گلی به بستان بشکفت بعد عمری

Нодидаи сайри булбул тороҷ кард зоғаш

نادیده سیر بلبل تاراج کرد زاغش

Онро ки ин шмомаҳ даврон рибоед аз каф

آن را که این شمامه دوران رباید از کف

Мушкил ки ҳеҷ атрӣ мишкӣн кунад димоғаш

مشکل که هیچ عطری مشکین کند دماغش

Зон гумшуда надонам бо ман нишон ки гуяд

زان گمشده ندانم با من نشان که گوید

Ҷое нарафт каз кас кардан тавон суроғаш

جایی نرفت کز کس کردن توان سراغش

Дилро раҳ бурун шуд кӣ бошад аз шаби ғам

دل را ره برون شد کی باشد از شب غم

Каз бод бениёзӣ бенур шуд чароғаш

کز باد بی نیازی بی نور شد چراغش

Аинсон ки шуғл ҳиҷрон шуд ранҷи бахши ҷомӣ

اینسان که شغل هجران شد رنج بخش جامی

Кӣ хоб роҳат ояд бар бистари фироқаш

کی خواب راحت آید بر بستر فراغش