Сипедаи дам ки шуд аз хонаи азми ҳаммомаш

سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

Ҳазор длшдаҳ шуд хоки раҳ ба ҳар гомаш

هزار دلشده شد خاک ره به هر گامش

Чу кунад ҷомаи зи тани ҷомаи хонаро афрӯхт

چو کند جامه ز تن جامه خانه را افروخت

Фурӯғи субҳ дигар аз сафои андомаш

فروغ صبح دگر از صفای اندامش

Чу барги гул ки буд дар гулоб хона нишаст

چو برگ گل که بود در گلاب خانه نشست

Ба гарми хонаи арақ бар изори глФомш

به گرم خانه عرق بر عذار گلفامش

Таниш чу нуқраи хом ва ҳазор муфлиси ъўр

تنش چو نقره خام و هزار مفلس عور

Гирифтаи кӣса ба кафи баҳри нуқраи хомаш

گرفته کیسه به کف بهر نقره خامش

Марост чашму баради нохунаи зи чашми ором

مراست چشم و برد ناخنه ز چشم آرام

Чаҳ ҷои он ки буд зери нохуни оромиш

چه جای آن که بود زیر ناخن آرامش

Накости астараи як мӯ ба коми худ зи сараш

نکاست استره یک مو به کام خود ز سرش

Шуд ин зи схтдлиҳои санги нокомаш

شد این ز سختدلی های سنگ ناکامش

Рақиб гӯ магушо зар ки ҷомии бедил

رقیب گو مگشا زر که جامی بیدل

зи чашм ашк фишон дод сими ҳаммомаш

ز چشم اشک فشان داد سیم حمامش