Орзӯ дорам ки гирдами хоки роҳи тавсанаш

آرزو دارم که گردم خاک راه توسنش

Лек май тарсами зи ман гардӣ расад бар доманаш

لیک می ترسم ز من گردی رسد بر دامنش

Кӣ бъмдои сӯй ман бинад чу медорад дареғ

کی بعمدا سوی من بیند چو می دارد دریغ

Гӯшаи чашмӣ ки уфтад ногаҳони сӯии маниш

گوشه چشمی که افتد ناگهان سوی منش

Омад он кофари буруни шмири бастаи даии савор

آمد آن کافر برون شمیر بسته دی سوار

эй басои хӯни мусулмонон ки шуд дар гарданаш

ای بسا خون مسلمانان که شد در گردنش

Хостам гӯям либос аз барги гул май боядаш

خواستم گویم لباس از برگ گل می بایدش

Боз тарсидам ки озорад азон нозуки таниш

باز ترسیدم که آزارد ازان نازک تنش

Ҳар гуҳаши байнами қабои пўшдаҳи биҳуши аўФтм

هر گهش بینم قبا پوشده بیهوش اوفتم

Вои ман рӯзӣ ки байнам бо таҳи пероҳанаш

وای من روزی که بینم با ته پیراهنش

эй сабо бо ӯ ҳадиси шуъла оҳам бигӯӣ

ای صبا با او حدیث شعله آهم بگوی

То шавад сӯзи даруни дардмандони равшанаш

تا شود سوز درون دردمندان روشنش

Шояд он бдхў кунад раҳмии худоро эй аҷал

شاید آن بدخو کند رحمی خدا را ای اجل

Рези хӯни ҷомӣ ва бар хоки он кӯии афканаш

ریز خون جامی و بر خاک آن کوی افکنش