Чанд фурӯзам чароғ аз илми оҳи хеш

چند فروزم چراغ از علم آه خویش

Базми марои даҳ фурӯғ аз рух чун моҳи хеш

بزم مرا ده فروغ از رخ چون ماه خویش

Бирҳӣ аз ҳади гузашти теғ сиёсат бикаш

بیرهی از حد گذشت تیغ سیاست بکش

Дарди сари ошиқон давр кун аз роҳи хеш

درد سر عاشقان دور کن از راه خویش

Ҳар ки ба мем даҳонати чашми кушояд чу « ҳай »

هر که به میم دهانت چشم گشاید چو «هی »

Майли кашам ба дидааш аз « алиф » оҳи хеш

میل کشم به دیده اش از «الف » آه خویش

Шайх саҳархез ёфт завқи шароби сабӯҳ

شیخ سحرخیز یافت ذوق شراب صبوح

Сохт дуои қадаҳи вирди саҳаргоҳи хеш

ساخت دعای قدح ورد سحرگاه خویش

Зикри қадат дар чаман рафт ба бонги баланд

ذکر قدت در چمن رفت به بانگ بلند

Сарв хиҷолат кашид аз қади кӯтоҳи хеш

سرو خجالت کشید از قد کوتاه خویش

Дили зи суҷуд дарат мартаба қурб ёфт

دل ز سجود درت مرتبه قرب یافت

Бандаи з хизмат шавад хоссагии шоҳи хеш

بنده ز خدمت شود خاصگی شاه خویش

Рӯй накӯй ту хости ҷомии азин пас мадор

روی نکوی تو خواست جامی ازین پس مدار

Даври азин хок дар рӯй нкўхўоаҳи хеш

دور ازین خاک در روی نکوخواه خویش