Бар об мекашад рахт аз машки ноби хат

بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

Баси турфаи котибӣ ки нависад бар оби хат

بس طرفه کاتبی که نویسد بر آب خط

Дар хат шуд офтоби з рӯй ту то кашид

در خط شد آفتاب ز روی تو تا کشید

Аз машки гирди доираи офтоби хат

از مشک گرد دایره آفتاب خط

Бошад даҳони танги ту аз ҳеҷ нуқта Эй

باشد دهان تنگ تو از هیچ نقطه ای

Ваон лаб ба гирди нуқтаи зи лаъли музоби хат

وان لب به گرد نقطه ز لعل مذاب خط

Сина кунам чу ғайри ту бандад ба синаи нақш

سینه کنم چو غیر تو بندد به سینه نقش

Ореи кашанд бар варақи носавоби хат

آری کشند بر ورق ناصواب خط

Чун бӯсаҳо шимурдаи диҳӣ , аз хароши теғ

چون بوسه ها شمرده دهی، از خراش تیغ

Май каш ба синаам паии забти ҳисоби хат

می کش به سینه ام پی ضبط حساب خط

Аз дили набарди ҳарфи ғамати ваъдаҳои васл

از دل نبرد حرف غمت وعده های وصل

Шаста нашуд зи лавҳ ба мавҷи сароби хат

شسته نشد ز لوح به موج سراب خط

Ҷомӣ ба ёди он лабу хати хӯни дидаи рехт

جامی به یاد آن لب و خط خون دیده ریخت

Он дам ки дид бар лаби ҷоми шароби хат

آن دم که دید بر لب جام شراب خط