Ҳар шаб аз оташи рухсори ту сӯзам чу чароғ

هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

Равад аз фикри срзлФи ту дӯдам ба димоғ

رود از فکر سرزلف تو دودم به دماغ

Сӯзам аз рашк чаҳ сӯзад касе аз доғи ғамат

سوزم از رشک چه سوزد کسی از داغ غمت

Ҳар кас аз доғи ғамии сӯзад ва ман аз ғами доғ

هر کس از داغ غمی سوزد و من از غم داغ

Соя бар оризи гулранг ту андохта зулф

سایه بر عارض گلرنگ تو انداخته زلف

Бар гулу лолаи зи пари чатри сияҳи сохтимони зоғ

بر گل و لاله ز پر چتر سیه ساختمان زاغ

Мавсими гул дар боғам чаҳ гушойанд ба рӯй

موسم گل در باغم چه گشایند به روی

Ғунча Эй нест дили ман ки кушояд дар боғ

غنچه ای نیست دل من که گشاید در باغ

Чои бардоштам аз доман ҳар шуғл ки буд

چای برداشتم از دامن هر شغل که بود

То ба ёд ту нишастам паии зонуии фироқ

تا به یاد تو نشستم پی زانوی فراغ

Буии пероҳанат аз боди сабо май ҷустам

بوی پیراهنت از باد صبا می جستم

Ба гиребони гулу ҷайб саман дод суроғ

به گریبان گل و جیب سمن داد سراغ

Ҷомӣ аз нутқи забони баст чу нашносад кас

جامی از نطق زبان بست چو نشناسد کس

Нуктаи тӯтии шикаршикан аз коғи калоғ

نکته طوطی شکرشکن از کاغ کلاغ