Нақди умри зоҳидӣ дар тавба аз мешуд талаф

نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

Қул ?лаами ани интҳўои иғФри ?лаами мо қади салаф

قل لهم ان ینتهوا یغفر لهم ما قد سلف

Ҷуръае каз соғари аҳли сафои резад ба хок

جرعه ای کز ساغر اهل صفا ریزد به خاک

Хоки он бар хӯни арбоб риё дорад шараф

خاک آن بر خون ارباب ریا دارد شرف

Нуктаи ирфони мҷу аз хотири олӯдагон

نکته عرفان مجو از خاطر آلودگان

Гавҳари мақсӯдро дилҳои пок омад садаф

گوهر مقصود را دلهای پاک آمد صدف

Ишваи соқии барад аз кафи Аннани ақлу ҳуш

عشوه ساقی برد از کف عنان عقل و هوش

Чун ба базми дрднўшони ҷом май гирам ба каф

چون به بزم دردنوشان جام می گیرم به کف

Ғамзаи хӯни рез ӯ чун теғи ло томн кашид

غمزه خون ریز او چون تیغ لا تامن کشید

Лаъли ҷон бахшиш диҳад пинҳони навиди лотхФ

لعل جان بخشش دهد پنهان نوید لاتخف

Омад он рухи фитнаи даври қамар эй дил бакӯш

آمد آن رخ فتنه دور قمر ای دل بکوش

То чу мишкӣни зулф ӯ зон фитна бошӣ бар тараф

تا چو مشکین زلف او زان فتنه باشی بر طرف

Кӣ назар бозӣ тавонад бо батон ғамзаи зан

کی نظر بازی تواند با بتان غمزه زن

Ҳар ки чун ҷомӣ нашуд саҳми ҳаводисро ҳадаф

هر که چون جامی نشد سهم حوادث را هدف