Сар ба пои туам эй каъба ҷон нест газоф

سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

Гар бигӯям ки кунад гирди серуми каъбаи тавоф

گر بگویم که کند گرد سرم کعبه طواف

Сӯрати орзӯии ман з гиребонат намӯд

صورت آرزوی من ز گریبانت نمود

Нест ойӣнаи дарвеш ба ҷузи синаи соф

نیست آیینه درویش به جز سینه صاف

Чист ин нофа агар зонка ба чини оҳӯ ро

چیست این نافه اگر زانکه به چین آهو را

Нбриднд ба савдои сари зулфи ту ноф

نبریدند به سودای سر زلف تو ناف

Ҷилваи ҳасани ту зинсон ки ҷаҳонро бигирифт

جلوه حسن تو زینسان که جهان را بگرفت

Ҳеҷ касро натавон дошт зи ишқи ту муъоф

هیچ کس را نتوان داشت ز عشق تو معاف

Бо ҳама рӯй замини муттафиқам дар ҳамаи дайн

با همه روی زمین متفقم در همه دین

Машраби ишқи ту шаст аз дили ман нақши хилоф

مشرب عشق تو شست از دل من نقش خلاف

Теғи мсқўли ту ойӣнаи мақсӯд ман аст

تیغ مصقول تو آیینه مقصود من است

Ёрб ин оинаро синаи ман боди ғилоф

یارب این آینه را سینه من باد غلاف

Зон миён чун қалам аз мӯии ҳамеи печади сар

زان میان چون قلم از موی همی پیچد سر

Фикри ҷомӣ ки ба ҳар нукта буд мӯии шикоф

فکر جامی که به هر نکته بود موی شکاف