Рӯзи моро сохт чун шаби тираи он моҳ аз фироқ

روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

Чанд сӯзем аз фироқи оҳ аз фироқи оҳ аз фироқ

چند سوزیم از فراق آه از فراق آه از فراق

Огаҳанд аз моҳ то моҳӣ ки ҳар шаб ме равад

آگهند از ماه تا ماهی که هر شب می رود

Оби чашмам то ба моҳии оҳ то моҳ аз фироқ

آب چشمم تا به ماهی آه تا ماه از فراق

Васли ҷонон шоядам рӯзӣ шавад пеш аз аҷал

وصل جانان شایدم روزی شود پیش از اجل

Як ду рӯз эй ҷони ғмдидаҳи амони хоҳ аз фироқ

یک دو روز ای جان غمدیده امان خواه از فراق

Меҳнат даврӣ мапурс аз сокинони кӯии дӯст

محنت دوری مپرس از ساکنان کوی دوست

Нозпрўрди висоли охир чаҳ огоҳ аз фироқ

نازپرورد وصال آخر چه آگاه از فراق

То ба кӣ саргаштаи гирдам дар фироқ эй барқи васл

تا به کی سرگشته گردم در فراق ای برق وصل

Нури даҳ як лаҳза то берун барам роҳ аз фироқ

نور ده یک لحظه تا بیرون برم راه از فراق

Рӯзи васли ёри моро ғайрати ағёри гашт

روز وصل یار ما را غیرت اغیار گشت

Чун висоли ин ваҳшати оради лавҳаши аллоҳ аз фироқ

چون وصال این وحشت آرد لوحش الله از فراق

Дар сабурӣ гарчи ҷомӣ буд пои барҷо чу кӯҳ

در صبوری گرچه جامی بود پا برجا چو کوه

Гардиши гардун ба бодаш дод чун коҳ аз фироқ

گردش گردون به بادش داد چون کاه از فراق