Ҷон май даҳум ба боду ғамат май барам ба хок

جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

Тӯбои лмни имўту фии қалбаи ҳўок

طوبی لمن یموت و فی قلبه هواک

Покии туу зи пардаи иззати туро надид

پاکی تو و ز پرده عزت تو را ندید

Ҷузи дидаҳои пок хушо дидаҳои пок

جز دیده های پاک خوشا دیده های پاک

Ҳар шаб ба ҷусту ҷӯии хаёлат равон кунам

هر شب به جست و جوی خیالت روان کنم

Оби ду дида то смку нола то смок

آب دو دیده تا سمک و ناله تا سماک

Зоҳиди куҷоу сӯзи дили ман ки ӯ зи зарқ

زاهد کجا و سوز دل من که او ز زرق

Пашмина чок кард ва ман аз шавқи синаи чок

پشمینه چاک کرد و من از شوق سینه چاک

Зад шайхи норасида ба ишқи ту таъна ам

زد شیخ نارسیده به عشق تو طعنه ام

Девонаро зи сарзаниши кӯдакон чаҳ бок

دیوانه را ز سرزنش کودکان چه باک

Хотири мадори ранҷа ба фикри иёдатам

خاطر مدار رنجه به فکر عیادتم

Бодои саодати ту агар ман шавам ҳалок

بادا سعادت تو اگر من شوم هلاک

Ҷомӣ ки дод ҷон ба ғамати баҳри аҳли дард

جامی که داد جان به غمت بهر اهل درد

Бгзошти ёдгори ғазалҳои дарднок

بگذاشت یادگار غزل های دردناک