эй ки чун ғунча дилӣ дорам аз андӯҳи ту танг

ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

Ҳамчуи гул чанд дурӯ бошӣ ва чун лолаи ду ранг

همچو گل چند دورو باشی و چون لاله دو رنگ

Ҷанги ман ин ҳама бо бахт аз он сет ки ту

جنگ من این همه با بخت از آن ست که تو

Бо ҳама сулҳ кунӣ бо ман длсўхтаҳи ҷанг

با همه صلح کنی با من دلسوخته جنگ

Сари зулфи ту ба дасти дгарон май байнам

سر زلف تو به دست دگران می بینم

Ваа ки сарриштаи иқбол бурун рафт зи чанг

وه که سررشته اقبال برون رفت ز چنگ

Гиряи нақши хати сабзи ту набард аз дили мо

گریه نقش خط سبز تو نبرد از دل ما

Нашавад пок ба шустани зи рухи оинаи занг

نشود پاک به شستن ز رخ آینه زنگ

Оқибати водии ҳиҷри ту ба поён омад

عاقبت وادی هجر تو به پایان آمد

Гарчи шуд борагии сабр дар он бодияи ланг

گرچه شد بارگی صبر در آن بادیه لنگ

Гар на сайёди азали хости шикори дили мо

گر نه صیاد ازل خواست شکار دل ما

Чун камони сохт зи абрӯии ту вази ғамзаи хаданг

چون کمان ساخت ز ابروی تو وز غمزه خدنگ

Ҷомии длшдаҳро ҷоми дили он рӯзи шикаст

جامی دلشده را جام دل آن روز شکست

Ки даромад ба сари кӯии тўоши пой ба санг

که درآمد به سر کوی تواش پای به سنگ