Қатл ман хоҳад зи иксўи ғами зи дигари сӯи аҷал

قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

Пишдстӣ кун ки набӯд дасти пешинро бадал

پیشدستی کن که نبود دست پیشین را بدل

Файласуфи ақлро одоби баҳс ишқ нест

فیلسوف عقل را آداب بحث عشق نیست

Холӣ аз ҳикмат буд бо ӯ дарин маънии ҷадал

خالی از حکمت بود با او درین معنی جدل

Қасди мо абрӯӣ туаст аз саҷда дар миҳробҳо

قصد ما ابروی توست از سجده در محرابها

Гар набошад нияти холис чаҳ ҳосил аз амал

گر نباشد نیت خالص چه حاصل از عمل

намекунам ҳар дам чу гули пероҳани ҷонро қабо

می کنم هر دم چو گل پیراهن جان را قبا

То қаборо дидам он андоми нозук дар бағал

تا قبا را دیدم آن اندام نازک در بغل

Некӯонро ҳастам аз сидқи иродати муътақид

نیکوان را هستم از صدق ارادت معتقد

Кӣ фитад дар эътиқоди ман зи бдгўёни халал

کی فتد در اعتقاد من ز بدگویان خلل

Дил ки шуд ҷои ғами ишқати маҳал раҳмат аст

دل که شد جای غم عشقت محل رحمت است

эй зи сар то пои раҳмат раҳматӣ кун дар маҳал

ای ز سر تا پای رحمت رحمتی کن در محل

Ёфт ҷомии дӯш дар майхонаи файз аз пери ҷом

یافت جامی دوش در میخانه فیض از پیر جام

Шуд май талх аз лаби лаъли ту дар комаши асал

شد می تلخ از لب لعل تو در کامش عسل