Буруни ой аз ниқоби ғунчае гул

برون آی از نقاب غنچه ای گل

Ки аз шавқи ҷамолати сӯхти булбул

که از شوق جمالت سوخت بلبل

Чу гардад мавъиди дидори наздик

چو گردد موعد دیدار نزدیک

Наёяд дигар аз ошиқи таҳаммул

نیاید دیگر از عاشق تحمل

Ба гашт боғ рафтам то броим

به گشت باغ رفتم تا برآیم

Дамӣ чун лолаи хуш бо соғари мл

دمی چون لاله خوش با ساغر مل

Марои шавқ ту гирёнед чандон

مرا شوق تو گریانید چندان

Ки шуд пари хӯни зи ашками домани гул

که شد پر خون ز اشکم دامن گل

з бас нолидам аз фарёди мурғон

ز بس نالیدم از فریاد مرغان

Дар атроф чаман афтод ғулғул

در اطراف چمن افتاد غلغل

Ҷудо зон сарви қаду сунбули зулф

جدا زان سرو قد و سنبل زلف

Надидам қади сарву зулфи сунбул

ندیدم قد سرو و زلف سنبل

Чу мутриб лаб бибаст аз назми ҷомӣ

چو مطرب لب ببست از نظم جامی

Баромад аз суроҳеи бонги қлқл

برآمد از صراحی بانگ قلقل