Май рисии хандон ва май гӯйӣ ба поем чашми мол

می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال

Чашм мемолам мабод ин хоб бошад ё хаёл

چشم می مالم مباد این خواب باشد یا خیال

Аз ҳилоли ҳиҷр ту шуд чашми хўнборм чу ҷӯй

از هلال هجر تو شد چشم خونبارم چو جوی

Бар лаби ин ҷӯ дамӣ биншин паии дафъи малол

بر لب این جو دمی بنشین پی دفع ملال

Пеши рӯяти хати лаби гӯйии зи тоби офтоб

پیش رویت خط لب گویی ز تاب آفتاب

Сабзпушони по фурӯ карданд дар оби зулол

سبزپوشان پا فرو کردند در آب زلال

Кардаам дар раҳи нишони пои ту маҳв аз суҷуд

کرده ام در ره نشان پای تو محو از سجود

Сар наме ёрам бар овардан дигар зини инфеъол

سر نمی یارم بر آوردن دگر زین انفعال

Чун шавам аз ҳарфи савдои ту холии кони ду зулф

چون شوم از حرف سودای تو خالی کان دو زلف

Нақши баста дар саводи дидаи ман чун ду дол

نقش بسته در سواد دیده من چون دو دال

Шамъи маҷлиси хости дӯши оташ задани парвона ро

شمع مجلس خواست دوش آتش زدن پروانه را

Сохт оташи гӣраи он шуълаи мискини пару бол

ساخت آتش گیره آن شعله مسکین پر و بال

Ҷомӣ аз ширин лабон дорад суоли бӯса Эй

جامی از شیرین لبان دارد سوال بوسه ای

Лаъли нӯшин ту медонад ҷавоби ин суол

لعل نوشین تو می داند جواب این سوال