Имрӯзи зи шавқати ҳамаи сӯзу ҳамаи дардам

امروز ز شوقت همه سوز و همه دردم

Нодидаи рахти зини сар кӯ бознагардам

نادیده رخت زین سر کو بازنگردم

Беҳуда буд ҳар ғаму дардӣ ки на ишқ аст

بیهوده بود هر غم و دردی که نه عشق است

Ҳаргизи ман бедили ғам беҳуда нахурдам

هرگز من بیدل غم بیهوده نخوردم

Аз гӯна зардам занадам чеҳра агар ашк

از گونه زردم زندم چهره اگر اشک

Ҳар лаҳза ҷгргўн накунад гӯнаи зардам

هر لحظه جگرگون نکند گونه زردم

Рӯй дили ман сӯй батон буд ҳамеша

روی دل من سوی بتان بود همیشه

Чун рӯй ту дидам зи ҳамаи рӯ ба ту кардам

چون روی تو دیدم ز همه رو به تو کردم

Гулҳои чаманро хатар аз бод хазон аст

گلهای چمن را خطر از باد خزان است

эй шохи гул тоза битарс аз дами сардам

ای شاخ گل تازه بترس از دم سردم

Гар ту нанишинӣ ба ман ин бас ки нишинад

گر تو ننشینی به من این بس که نشیند

Рӯзӣ ки шавам хок ба домони ту гирдам

روزی که شوم خاک به دامان تو گردم

Ҷомӣ ба ҳавоят ғазалӣ гуфт диловез

جامی به هوایت غزلی گفت دلاویز

Мазмуни ғазали онкӣ ба савдои ту фардам

مضمون غزل آنکه به سودای تو فردم