На сабри онкӣ аз хоки сари он кӯй бархезам

نه صبر آنکه از خاک سر آن کوی برخیزم

На рӯй онкӣ биншинам сагашро обрӯи резам

نه روی آنکه بنشینم سگش را آبرو ریزم

Чунон дар меҳри он хуршед ху кардам ба танҳоӣ

چنان در مهر آن خورشید خو کردم به تنهایی

Кигар дастам диҳад аз сояи худ низ бигурезам

که گر دستم دهد از سایه خود نیز بگریزم

Ҳавас дорам ки резади хӯни ман имрӯз то фардо

هوس دارم که ریزد خون من امروز تا فردا

Баҳонаи созами онро даст дар домонаши овезам

بهانه سازم آن را دست در دامانش آویزم

Алоҷи хеши пурсидами табиби ишқро рӯзӣ

علاج خویش پرسیدم طبیب عشق را روزی

зи фикри уқбоу савдоӣ ?дане дод пурҳизум

ز فکر عقبی و سودای دنیی داد پرهیزم

намехоҳам зи ғайраш дар ҷаҳони диёр азон ҳар дам

نمی خواهم ز غیرش در جهان دیار ازان هر دم

зи сайлоби мижа чун Нӯҳи тӯфонии барангезам

ز سیلاب مژه چون نوح طوفانی برانگیزم

Чу Фарҳодам азон бар сина бошад кӯҳи дарду ғам

چو فرهادم ازان بر سینه باشد کوه درد و غم

Казон ширин даҳон набӯд муяссари ғунчаи парвизам

کزان شیرین دهان نبود میسر غنچه پرویزم

магӯӣед эй нкўхўоҳон казон бдхўи бабри ҷомӣ

مگویید ای نکوخواهان کزان بدخو ببر جامی

Мъозоллаҳ агар аз ваии бабрам бо ки омезам

معاذالله اگر از وی ببرم با که آمیزم