намерасад иду куштаи онам

می رسد عید و کشته آنم

Ки кунад ғамзаи ту қурбонам

که کند غمزه تو قربانم

Теғ аз куштанами дареғи мадор

تیغ از کشتنم دریغ مدار

Ки баромади дарин ҳаваси ҷонам

که برآمد درین هوس جانم

Қатли ушшоқро чаҳ ҳоҷати теғ

قتل عشاق را چه حاجت تیغ

Рӯй бинмо ки ҷон барафшонам

روی بنما که جان برافشانم

Ҳеҷ бо зиндагӣ наме монад

هیچ با زندگی نمی ماند

Бе ту рӯзӣ ки зинда май монам

بی تو روزی که زنده می مانم

Иди худ хўонмт вале аз ид

عید خود خوانمت ولی از عید

Ҳамаи хандони ман аз ту гирёнам

همه خندان من از تو گریانم

Муждаи иду ваъдаи идӣ

مژده عید و وعده عیدی

Ҳама бе ту ваъид ме донам

همه بی تو وعید می دانم

Ҷомии он рух надиду иди гузашт

جامی آن رخ ندید و عید گذشت

Ид ӯро хуҷаста чун хонам

عید او را خجسته چون خوانم