Гул шуд ҳарими Кувайт аз ашки лолаи гаванам

گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

Бошад ҳануз ташнаи хок дарат ба хӯнам

باشد هنوز تشنه خاک درت به خونم

Аз бори дили тан ман омад чу кӯҳи вари не

از بار دل تن من آمد چو کوه ور نی

Дар мавҷи хези гиряи мушкил буд сукӯнам

در موج خیز گریه مشکل بود سکونم

Зад аз ҳубоби хаймаи гирди ман оби дида

زد از حباب خیمه گرد من آب دیده

Ман бо тан кам аз мӯи он хаймаро сутунам

من با تن کم از مو آن خیمه را ستونم

Чокам чу дар дил уфтад сӯзан чаҳ суду ришта

چاکم چو در دل افتد سوزن چه سود و رشته

Кини сӯзади он гудозад аз оташи дарунам

کین سوزد آن گدازد از آتش درونم

Гар торҳои мӯем бар тан шавад слосл

گر تارهای مویم بر تن شود سلاسل

Натавон кашид берун аз вартаи ҷунунам

نتوان کشید بیرون از ورطه جنونم

Носеҳи чароғ айшам шуд кушта аз дами ту

ناصح چراغ عیشم شد کشته از دم تو

То кӣ ба тарки хубон бар сари дамии фусунам

تا کی به ترک خوبان بر سر دمی فسونم

Май пурсим ки ҷомӣ бо дарди ишқ чунӣ

می پرسیم که جامی با درد عشق چونی

Ман бехудам чаҳ донам ҳам худ бибин ки чунам

من بی خودم چه دانم هم خود ببین که چونم