Чу натавонам ки бо он ма нишинам

چو نتوانم که با آن مه نشینم

Ба чашми ҳасраташ аз даври байнам

به چشم حسرتش از دور بینم

Гуҳӣ каз хоки кӯяши даври монам

گهی کز خاک کویش دور مانم

Мабодои ҷои ҷузи зери заминам

مبادا جای جز زیر زمینم

Нигини давлатами лаъл лаб туаст

نگین دولتم لعل لب توست

Хаёли хат бар он нақши нигинам

خیال خط بر آن نقش نگینم

зи дил дар дида манзил кун ки набӯд

ز دل در دیده منزل کن که نبود

Туро тоби даруни оташинам

تو را تاب درون آتشینم

Кунам ҳамчун мижа бар чашми худ ҷой

کنم همچون مژه بر چشم خود جای

Хасу хорӣ ки аз кӯии ту чинам

خس و خاری که از کوی تو چینم

Ба осоиши ғнўдн чун тавонам

به آسایش غنودن چون توانم

Балоеи ҳамчуи ҳиҷрон дар камӣнам

بلایی همچو هجران در کمینم

Магӯ ҷомӣ бирав зин дар на охир

مگو جامی برو زین در نه آخر

Сгонтро ғуломи камтаринам

سگانت را غلام کمترینم